Frederick North – 2. hrabia Guilford

Frederick North, znany powszechnie jako lord North, był brytyjskim politykiem, który pełnił funkcję premiera Wielkiej Brytanii w latach 1770–1782. Jego kadencja przypadła na burzliwy okres w historii, kiedy to na tle rosnących napięć, doszło do rewolucji amerykańskiej. Urodził się 13 kwietnia 1732 roku w Londynie, a jego życie i kariera polityczna miały wpływ na kształtowanie się nowoczesnej polityki brytyjskiej oraz stosunków z koloniami w Ameryce.

Wczesne życie i edukacja

Lord North urodził się w londyńskiej dzielnicy Piccadilly jako najstarszy z sześciorga dzieci Franciszka Northa, 1. hrabiego Guilford, oraz lady Lucy Montagu, córki 1. hrabiego Halifaksu. Jako członek arystokracji, od najmłodszych lat miał dostęp do najlepszej edukacji. Swoje nauki rozpoczął w Eton College, gdzie uczęszczał w latach 1742–1748. Po zakończeniu nauki w Eton kontynuował kształcenie na Trinity College na Uniwersytecie Oksfordzkim, gdzie uzyskał tytuł magistra sztuk (MA) w 1750 roku.

Po ukończeniu studiów North postanowił odbyć podróż po Europie. Odwiedził wiele znaczących miast, takich jak Lipsk, Wiedeń, Mediolan i Paryż. Te doświadczenia miały wpływ na jego późniejsze podejście do polityki oraz relacji międzynarodowych.

Początki kariery politycznej

Po powrocie do Anglii w 1753 roku, Frederick North rozpoczął swoją karierę polityczną. W latach 1754–1790 zasiadał w Izbie Gmin jako reprezentant okręgu Banbury. Jego debiut parlamentarny miał miejsce 1 grudnia 1757 roku podczas otwarcia nowej sesji parlamentu. W 1759 roku został młodszym lordem skarbu w rządzie księcia Newcastle, co stanowiło ważny krok na drodze do dalszej kariery.

W 1766 roku North objął stanowisko płacmistrza armii oraz został powołany do Tajnej Rady. Jego ambicje i zdolności przyciągnęły uwagę króla Jerzego III, co ostatecznie doprowadziło do jego awansu na urząd kanclerza skarbu w grudniu 1767 roku i przewodniczącego Izby Gmin.

Premierska kadencja i konflikty z koloniami

Frederick North stanął na czele rządu jako premier Wielkiej Brytanii 28 stycznia 1770 roku po rezygnacji księcia Grafton. Jego kadencja przypadła na czas narastających napięć pomiędzy Wielką Brytanią a jej kolonialnymi posiadłościami w Ameryce. Polityka lorda Northa wobec kolonii okazała się nieudolna, co doprowadziło do ich buntu i wybuchu wojny o niepodległość.

North próbował utrzymać kontrolę nad kolonistami poprzez różne ustawy i podatki, jednak spotkały się one z ogromnym oporem ze strony Amerykanów. Klęska brytyjskich sił pod Yorktown w 1781 roku była kluczowym momentem dla jego rządów; stała się przyczyną pierwszego w historii brytyjskiego parlamentaryzmu głosowania nad wotum nieufności wobec gabinetu Northa.

W wyniku tej klęski Lord North zmuszony był zrezygnować z urzędu premiera 20 marca 1782 roku.

Późniejsza kariera i powrót do władzy

Mimo porażek związanych z jego pierwszym rządem, Frederick North wrócił do polityki już

Artykuł sporządzony na podstawie: Wikipedia (PL).