K2-18: Czerwony karzeł w gwiazdozbiorze Lwa

K2-18, znana również jako EPIC 201912552, to gwiazda znajdująca się w gwiazdozbiorze Lwa, oddalona o około 124 lata świetlne od naszej planety. Chociaż jej obserwowana wielkość gwiazdowa wynosi około 13,5 magnitudo, co oznacza, że nie jest widoczna gołym okiem, K2-18 przyciąga uwagę astronomów z całego świata ze względu na swój interesujący układ planetarny. Odkrycie kilku egzoplanet krążących wokół tej gwiazdy otworzyło nowe możliwości dla badań nad warunkami do życia poza Ziemią.

Charakterystyka fizyczna K2-18

K2-18 to czerwony karzeł klasy M2,8, co oznacza, że jest stosunkowo chłodna w porównaniu do Słońca. Jego temperatura powierzchniowa wynosi około 3500 K, a okres obrotu wokół własnej osi to około 39,6 ziemskich dni. Wartości te wskazują na to, że K2-18 jest znacznie mniej masywna niż Słońce, z masą sięgającą jedynie około 49,5% masy naszego rodzimego gwiazdy. Promień K2-18 wynosi natomiast około 46,9% promienia Słońca. Ta specyfika sprawia, że K2-18 jest typowym przedstawicielem czerwonych karłów, które stanowią najliczniejszą grupę gwiazd w naszej Galaktyce.

Układ planetarny K2-18

K2-18 jest gospodarzem układu planetarnego składającego się z co najmniej dwóch egzoplanet. Największą z nich jest K2-18b, która klasyfikowana jest jako super-Ziemia. Niektórzy naukowcy sugerują jednak, że bardziej odpowiednią kategorią dla tej planety byłby mini-Neptun. Co istotne, K2-18b znajduje się w ekosferze swojej macierzystej gwiazdy, co czyni ją wyjątkowym przypadkiem – jako pierwsza nie-gazowa egzoplaneta odkryta w ekosferze innej gwiazdy niż Słońce z wykrytą wodą w atmosferze.

K2-18b: Super-Ziemia z wodą w atmosferze

Odkrycie K2-18b miało miejsce w 2015 roku przy użyciu metody pomiaru prędkości radialnej. Astronomowie wykorzystali spektrograf HARPS znajdujący się w obserwatorium La Silla w Chile do analizy danych dotyczących ruchu tej egzoplanety. W kolejnych latach, między 2016 a 2017 rokiem, opracowano algorytmy dla Kosmicznego Teleskopu Hubble’a, które umożliwiły badanie atmosfery tej planety poprzez analizę światła emitowanego przez K2-18. W wyniku tych badań ogłoszono 11 września 2019 roku odkrycie cząsteczek wody w postaci pary wodnej.

Atmosfera K2-18b wydaje się być bogata w wodór i hel oraz zawierać chmury wodne i potencjalne opady przypominające te występujące na Ziemi. Temperatura równowagowa tej egzoplanety wynosi około 265 K (-8°C), co czyni ją kandydatem do utrzymania ciekłej wody na swojej powierzchni. Naukowcy spekulują na temat tego, czy K2-18b może być skalistą planetą z powierzchnią pokrytą wodą, czy też podobną do Neptuna i pokrytą lodem.

K2-18c: Gorąca super-Ziemia

Drugą planetą w układzie K2-18 jest K2-18c, gorąca super-Ziemia odkryta w 2017 roku przez kanadyjskiego astronomię Ryana Cloutiera i jego współpracowników. Potwierdzenie istnienia tej planety miało miejsce w październiku 201

Artykuł sporządzony na podstawie: Wikipedia (PL).