Wstęp

Diakonat Eben-Ezer to stowarzyszenie sióstr diakonis Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego w Rzeczypospolitej Polskiej, które od lat angażuje się w pracę na rzecz osób potrzebujących. Diakonise pełnią różnorodne funkcje, m.in. prowadzą Dom Macierzysty oraz domy opieki znajdujące się w Dzięgielowie. Ich działalność obejmuje też ewangelizację oraz organizację programów edukacyjnych, takich jak „Rok Służby Dla Pana”. Obecnym duszpasterzem diakonatu jest ks. Marek Londzin.

Historia diakonatu

Początki Diakonatu Eben-Ezer sięgają roku 1916, kiedy to ks. Karol Kulisz założył pierwszy ewangelicki dom opieki w Ligotce Kameralnej pod nazwą „Betezda”. Wkrótce po tym wydarzeniu, w 1920 roku, ks. Kulisz objął w dzierżawę tereny w Dzięgielowie, które wcześniej należały do Karola Stefana Habsburga. Na tym obszarze znajdowały się ruiny budynków gospodarczych, które zostały przekształcone w przytułek dla dzieci i osób starszych.

Rozwój ośrodka

W ciągu kilku lat ośrodek „Eben-Ezer” zaczął się dynamicznie rozwijać. W 1921 roku rozpoczęto budowę domu dziecka i domu starców, a także przekształcono stodołę na stajnię. Ważnym krokiem było przyjęcie pierwszych kandydatek do diakonatu w 1922 roku, co przyczyniło się do utworzenia formalnej struktury organizacyjnej diakonatu w 1923 roku.

Ekspansja i działalność

W kolejnych latach liczba diakonis rosła, a ich działalność obejmowała coraz szerszy zakres usług społecznych. W 1927 roku diakonat liczył już 30 sióstr, które pracowały nie tylko w Dzięgielowie, ale także w szpitalach i przedszkolach. Do 1932 roku Diakonat Eben-Ezer stał się znaczącą instytucją opiekuńczą, zatrudniającą coraz więcej sióstr i rozszerzającą swoje usługi na liczne placówki.

Okres II wojny światowej

Wybuchem II wojny światowej działalność diakonatu została brutalnie przerwana. W wyniku działań wojennych zakłady opiekuńcze zostały zamknięte, a część diakonis wywieziono do obozów koncentracyjnych lub zmuszono do pracy przymusowej. Po wojnie, dzięki ogromnej determinacji sióstr, udało się wznowić działalność diakonatu i ponownie otworzyć dom dziecka oraz inne placówki opiekuńcze.

Przemiany po wojnie

W 1945 roku nastąpił powrót części sióstr do Dzięgielowa, a nowe kierownictwo zaczęło odbudowywać zniszczone struktury. Dom dziecka przyjął dzieci poszkodowane przez wojnę bez względu na ich wyznanie. W latach późniejszych diakonat przeszedł wiele zmian, ale jego misja pomocy osobom potrzebującym pozostała niezmienna.

Nowoczesne wyzwania

W miarę upływu lat Diakonat Eben-Ezer dostosowywał swoje działania do zmieniających się warunków społeczno-ekonomicznych. Wprowadzono nowe programy i inicjatywy, takie jak „Rok Służby Dla Pana”, który miał na celu wsparcie diakonis w ich codziennych obowiązkach oraz rozwój umiejętności praktycznych.

<h

Artykuł sporządzony na podstawie: Wikipedia (PL).